Narodziny branży: Era salonów gier i pierwszych kroków w Internecie
Historia hazardu we współczesnej Rosji rozpoczęła się pod koniec lat 80. Pierwsze automaty pojawiły się w hotelach systemu Intourist, przeznaczonych wyłącznie dla obcokrajowców i akceptujących walutę. Jednak wraz z upadkiem ZSRR kontrola nad tym obszarem praktycznie zniknęła, co doprowadziło do gwałtownego rozwoju kasyn naziemnych. W połowie lat 90. największe miasta kraju były dosłownie usiane lokalami hazardowymi różnego szczebla – od elitarnych klubów po małe pawilony z „jednorękimi bandytami” w pobliżu stacji metra.
Równolegle z tym procesem rozpoczęła się na świecie rewolucja cyfrowa. W 1994 maleńki wyspiarski kraj Antigua i Barbuda przyjął ustawę o wolnym handlu i przetwarzaniu informacji, która skutecznie umożliwiła wydawanie licencji na gry hazardowe online. W tym samym czasie Microgaming opracował pierwsze funkcjonalne oprogramowanie dla kasyn online. W Rosji tendencja ta nie została dostrzeżona od razu ze względu na niski poziom penetracji Internetu, jednak pod koniec dekady sytuacja zaczęła się zmieniać.
Pierwsze próby stworzenia rosyjskojęzycznych platform do grania online podejmowali pasjonaci kopiujący zachodnie wzorce. Zasoby te były prymitywne:
- Prosta grafika oparta na technologiach Flash.
- Ograniczony wybór gier (głównie europejska ruletka i podstawowe automaty).
- Złożone systemy uzupełniania kont za pomocą przelewów bankowych lub powstających systemów płatności, takich jak WebMoney.
Okres Dzikiego Zachodu: powstanie nieregulowanego rynku (2000–2009)
Początek nowego tysiąclecia upłynął pod znakiem szybkiego wzrostu zainteresowania hazardem internetowym. Podczas gdy sektor stacjonarny nadal się rozwijał, coraz więcej przedsiębiorców rozumiało zalety platform internetowych: brak kosztów wynajmu lokalu, wynagrodzenia dla ochroniarzy i krupierów, a także możliwość dotarcia do odbiorców na terenie całego kraju. W tym okresie powstały główne marki, które później stały się powszechnie znane. Wiele z nich wyrosło z już istniejących sieci obiektów naziemnych, jak np “wulkan”,